Europejska

SZKOŁA TAŃCA w Warszawie.Kursy tańca towarzyskiego.

To latynoamerykański taniec towarzyski, pochodzący z Kuby. Podbnie jak wywodząca się od niej cha-cha w metrum 4/4, lecz nieco od niej wolniejsza i o łagodniejszej, bardziej lirycznej melodii. Nazywana jest tańcem miłości z powodu pełnych zmysłowości i erotyzmu gestów. W wykonaniu dobrych tancerzy staje się mini przedstawieniem teatralnym, w którym partnerka świadoma swoich wdzięków uwodzi partnera.

Rumba podobnie jak cha-cha-cha to taniec statyczny, tańczony prawie w miejscu. Podobnie jak w cha-chy główną zasadą techniczną są tzw. przeprosty kolan z czym wiążą się charakterystyczne ruchy bioder. Ciężar ciała jest utrzymywany nad przednią częścią stóp. Wszystkie kroki stawiane są od palców na całe stopy bez unoszeń i opadań. Trzymanie, podobnie jak w innych tańcach, może być otwarte [za jedną rękę] lub zamknięte [ partner trzyma w lewej ręce prawą dłoń partnerki a prawą kładzie na jej plecach w okolicach lewej łopatki]. 

Rumba to taniec wymagający od tancerzy znakomitej koordynacji ruchów i poczucia równowagi.

 Dość charakterytyczny i trudny do przyswojenia dla Europejczyka jest rytm rumby zwany ,,rytmem cubana’’ liczony; cztery, raz, dwa, trzy – gdzie na cztery, raz przypada krok wolny a na dwa, trzy - kroki szybkie.

Jak już zostało wspomniane kolebką rumby jest Kuba. Samo słowo rumba oznaczało pierwotnie zbiorcze imprezy w środowisku ciemnoskórych robotników na Kubie, którzy po zniesieniu niewolnictwa w roku1886 przenoszą się ze wsi na peryferie miast i miasteczek skupiając się w tzw. solares [małe społeczności]. Na imrezach tych chętnie tańczono i muzykowano, jako instrumentów używając, z powodu biedy, naczyń kuchennych, mebli lub narzędzi pracy. Wkrótce zaczęto używać pudeł, w których importowano dorsza, zwanych cajones, ponieważ były wykonane z drewna dobrej jakości. Powstało wtedy określenie rumba de cajón. Osobie śpiewającej i wybijającej rytm na patyczkach clave towarzyszyła muzyka z pudeł. Pudła zostały później zamienione na trzy bębny [tumba, lamador, quinto], które nazwano tumbadoras. Potem pojawił się jeszcze cata wydrążony pień zawieszony na sznurku. Pod koniec wieku powstało określenie; rumba de tiempo de espana – rumba czasu Hiszpanii.

            Jeśli chodzi o taniec, rumba którą tańczy się obecnie na całym świecie ma niewiele wspólnego z pierwowzorem kubańskim. W rumbie kubańskiej wyróżnia się trzy style;

 guaguanco – gra w której mężczyzna tańcząc usiłuje ,,zaszczepić’’ [wacunar]  kobietę, wykonując odpowiednie ruchy biodrami. Kobieta zaś zasłania się usiłując tego uniknąć.

columbia – szybka rumba tańczona przez mężczyzn przy akompaniamencie rytmu wybijanego przez bęben quinto składająca się z figur akrobatycznych.

yambu – wolna rumba, gdzie tancerze naśladują ruchy starszych ludzi.